Laboratorium Analityczne 30 lat zaufania pacjentów
Laboratorium: phone 33 854 35 66 Rejestracja: phone 33 854 15 60

Badania kału

Badania kału

Przygotowanie pacjenta do badania kału:

Pacjent powinien zaopatrzyć się w plastikowy, jednorazowy pojemnik (dostępny w laboratorium oraz punktach pobrań). Przed oddaniem kału należy całkowicie opróżnić pęcherz moczowy.

Pobieranie kału do badań laboratoryjnych:

Świeży kał pobrać się z kilku miejsc za pomocą szpatułki do pojemnika, w ilości odpowiadającej wielkości orzecha włoskiego. Należy unikać zanieczyszczenia materiału moczem oraz środkami chemicznymi używanymi do dezynfekcji toalet. Pojemnik z kałem szczelnie zamknąć.

Próbkę kału dostarczyć do laboratorium w jak najkrótszym czasie. Jeżeli nie ma możliwości dostarczenia materiału do laboratorium bezpośrednio po pobraniu, należy materiał przechować w lodówce, maksymalnie do  24 godzin.

Kał na badanie parazytologiczne pobierać  3-krotnie w odstępach 2-4 dniowych w ciągu 10 dni. Taki sposób postępowania znacznie podnosi prawdopodobieństwo wykrycia pasożytów. Zaleca się pobieranie nie wcześniej niż 2 tygodnie po zakończeniu kuracji antybiotykowej. Do defekacji nie używać czopków

Badanie kału na pasożyty. W kale możemy wykrywać postacie dorosłe pasożytów, ich fragmenty, a także jaja i cysty. Poszukuje się takich pasożytów jak cysty lamblii jelitowej, cysty pełzaka ameby, jaj owsika, glisty ludzkiej, włosogłówki ludzkiej, jaj tasiemca, jaj przywr motylicy wątrobowej i schistosoma, larw węgorka jelitowego. Badanie kału na pasożyty wykonujemy metodą preparatu bezpośredniego barwionego oraz metodą flotacji, używamy probówek do zagęszczania kału Parasep co zwiększa prawdopodobieństwo wykrycia jaj pasożytów w oglądanym preparacie. Zalecamy: kał na badanie parazytologiczne pobierać 3-krotnie w odstępach 2-4 dniowych w ciągu 10 dni. Taki sposób postępowania znacznie podnosi prawdopodobieństwo wykrycia pasożytów. Próbki kału pobierać nie wcześniej niż 2 tygodnie po zakończeniu kuracji antybiotykowej.

Badanie kału w kierunku Lamblii. Giardia lamblia jest najczęściej występującym, głównie u dzieci, pasożytem, odpowiedzialnym za lambliozę. Do zakażenia dochodzi przez spożycie zanieczyszczonej żywności lub skażonej wody. Przebieg zakażenia jest najczęściej bezobjawowy, a objawy ostrej lambliozy obejmują biegunkę, mdłości, utratę wagi, skurcze brzucha, wzdęcia, anemię. Badanie wykonujemy czułym testem immunochromatograficznym wykrywającym koproantygen Lamblii w kale. Zalecamy wykonać badanie podczas wystąpienia objawów chorobowych.

Badanie kału w kierunku Helicobacter pylori. Zakażenie bakterią Helicobacter pylori występuje powszechnie na całym świecie. Infekcja w większości przypadków prowadzi choroby wrzodowej żołądka, choroby wrzodowej dwunastnicy oraz przewlekłego zapalenia błony śluzowej żołądka. Istnieje zależność między zakażeniem H. Pylori a rozwojem raka żołądka. Badanie wykonujemy czułym testem immunochromatograficznym wykrywającym koproantygen Helicobacter pylori w kale. Stwierdzenie obecności antygenu w kale świadczy o aktywnej infekcji. Badanie to służy także do monitorowania skuteczności leczenia zakażenia H. Pylori.

Badanie kału w kierunku rotawirusów i adenowirusów. Rotawirusy odpowiedzialne są za ostre zapalenia żołądka i jelit, zwłaszcza u dzieci poniżej 2 roku życia. Wywołują wymioty, wodnistą biegunkę i bóle brzucha, którym towarzyszy wysoka temperatura. Na drugim miejscu pod względem częstości wywoływania zapaleń żołądka i jelit u dzieci znajdują się adenowirusy. Odpowiedzialne mogą też być za choroby układy oddechowego, zapalenie spojówek, pęcherza moczowego. Testy immunochromatograficzne pozwalają na wykrywanie antygenów wirusów. Wynik tego samego dnia!

Owsiki. Charakterystycznym objawem owsicy jest świąd w okolicy odbytu pojawiający się w nocy. Może występować bezsenność, nerwowość, zmniejszony apetyt, utrata masy ciała, a u dzieci pobudzenie ruchowe i trudności w koncentracji. Próbkę wymazu z odbytu pobiera się metoda przylepca celofanowego, a następnie przenosi na szkiełko podstawowe i ogląda pod mikroskopem.

                          JAK WYKONAĆ WYMAZ Z ODBYTU W KIERUNKI OWSIKÓW?

Materiał pobiera się z fałdów okołoodbytowych, stosując metodę przylepca celofanowego (zestaw wraz instrukcją do odbioru w laboratorium i punktach pobrań). Materiał powinien być pobierany rano tuż po obudzeniu się, przed podmyciem. Wymaz pobiera 3-krotnie w odstępach 3-5 dniowych.

1. Oderwać celofan od szkiełka (nie do końca)

2. Trzymając jedną ręką szkiełko, lepką stronę paska celofanowego przykleić taśmę jak najgłębiej, w okolicę otworu  odbytowego.

3. Pasek celofanowy przykleić (rozprostowując) 
z powrotem na szkiełko.

Badanie kału na krew utajoną. Krew w stolcu jest objawem alarmowym! Wymaga natychmiastowej konsultacji specjalistycznej! Badanie służy wczesnemu rozpoznaniu raka jelita grubego i polipów. Stanowi więc przesiewowe badanie w diagnostyce patologii dolnego odcinka układu pokarmowego. Badanie wykonujemy czułym i specyficznym testem nie wymagającym stosowania diety. Dodatni wynik obecności krwi w kale może być również skutkiem przyjmowania żelaza, kwasu acetylosalicylowego, kumaryny, krwawiących hemoroidów lub zanieczyszczeniem próbki kału krwią uwalnianą w trakcie miesiączki czy obecną w moczu. Uwaga: Nie należy pobierać próbki w czasie menstruacji. Alkohol, aspiryna i inne leki spożyte w nadmiarze w ciągu 48 godzin przed badaniem mogą dawać fałszywie dodatnie wynik

Badanie kału na stopień strawienia. – wykonywane w zaburzeniach wchłaniania i trawienia polega na analizie składu kału. Pod mikroskopem poszukuje się ziaren m.in. skrobi, ich wykrywanie jest szczególnie ważne u osób chorych na celiakię. Obecność włókien mięśniowych poprzecznie prążkowanych może świadczyć o niedostatecznym wydzielaniu enzymów trzustkowych, zaburzeniach wchłaniania, przyspieszonej perystaltyce jelit czy chorobie trzewnej. Wykrycie kropel tłuszczu świadczy o zaburzonym ich wchłanianiu lub trawieniu i może być skutkiem niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki, niedoboru kwasów żółciowych i enzymów trawiennych.

KalprotektynaWykrycie kalprotektyny w kale jest pomocne w rozróżnianiu chorób przewodu pokarmowego i schorzeń o podłożu nowotworowym od zespołu jelita drażliwego. Zespół jelita drażliwego oraz choroby zapalne jelit w początkowym okresie charakteryzują się podobnymi objawami: bóle brzucha, wzdęcia, nadmierne gazy, biegunki, zaparcia, zmiana konsystencji stolca. Schorzenia te mają diametralnie różne skutki, dlatego ich różnicowanie jest bardzo ważnym wyzwaniem diagnostycznym. Stężenie kalprotektyny w kale jest miarą liczby granulocytów obojętnochłonnych w świetle jelita, a co za tym idzie stopnia stanu zapalnego jelit.  Kalprotektyna jest również dobrym markerem monitorowania przebiegu choroby np. w chorobie Crohna lub po usunięciu polipów jelita grubego

Laktoferyna. Białko o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwwirusowym, przeciwgrzybiczym, przeciwpasożytniczym, przeciwzapalnym i przeciwnowotworowym. Do kału uwalniana jest z leukocytów (krwinek białych) zapalonego nabłonka. Jest markerem stanów zapalnych jelit. Test immunochromatograficzny pozwala na jakościową detekcję laktoferyny w próbkach kału.

Izoenzym M2-PK - to test przesiewowy do badania kału w kierunku raka jelita grubego. Pozytywny wynik szybkiego testu immunochromatograficznego wskazywać może na polipy jelita grubego, ostre i przewlekłe choroby zapalne jelit, raka jelita grubego oraz inne schorzenia przewodu pokarmowego.

Elastaza trzustkowa w kale - to enzym wydzielany przez trzustkę, parametr obrazujący stan jej funkcji zewnątrzwydzielniczej. Stosowany jest test immunoenzymatyczny (ELISA- pozwalający na ilościową ocenę poziomu elastazy w kale. Test ten służy stwierdzeniu bądź wykluczeniu niewydolności zewnątrzwydzielniczej trzustki. Jej przyczyn może być wiele, a należą do nich m.in. przewlekłe zapalenie, mukowiscydoza, cukrzyca, kamica żółciowa, wady rozwojowe, rak trzustki.